• Monday 20th , November 2017 | सोमवार, मंसिर ४, २०७४

कविता – बाबा ! भन्नुस न कहिले अाउनु हुन्छ ?

प्रद्मुम्न जाेशी ,

14875294_1835176833394533_18235113_n

कसैले पनि तिम्राे बाबा कहिले अाउनुहुन्छ भनेर

नसाेधिदिए हुन्थ्याे

हरेक दिन हरेक पल

म याे प्रश्न अाफैसंग साेधीरहेकाे हुन्छु

अनि, जवाफमा अाँसु बाहेक

मसंग कुनै उत्तर हुँदैन,

बाबा खाेज्न हामी कुन निकायमा पुगेनाै

कुन कायर्लयकाे ढाेका ढकढक्याएनाैँ

सहयाेग गराैँला भन्ने त धेरै भेटिए

तर,बाबा भेटिए कसैले भनेनन् ।

 

कसैले बाेलाए भने बाबा नै हाे की झै लाग्ने

काेही अाए पनि बाबाकै समाचार ल्याए झैँ लाग्ने

कहिलेकाँही बाबाकाे फाेटाेसंग साेध्ने गर्छु

बाबा ! तपाँइ कहिले अाउने  ?

कहिलेकाँही बाटाेमा हिडनेलार्इ पनि साेध्छु

तपाँर्इलार्इ थाह छ ,मेराे बाबा कहिले अाउनु हुन्छ ?

 

बाबा ! तपाँइकाे हात समातेर हिडने

पसलमागएर चकलेट।बिस्कुट किन्ने

रहर पुगेकाे छैन मलार्इ

बाबा ! तपाँर्इ अाउनु अघि कुनै दशैँ तिहार नअाअाेस्

तपाँर्इ अाउनु अघि कुनै साँझ नपराेस्

किनभने ,हरेक साँझ तपाँर्इकाे यादले बहकिन्छु

बहिनीलार्इ अँगाल्दै उसकाे शिरमा अाँसु चुहाउछु ।

बाबा !हामीले ममी गुमायाैँ

तर तपाँर्इकाे मायाले भुलेका थियाैँ

अाज हामी बेघर भभयाैँ

निरीह टुहुरा भयाैँ ।

 

बाबा ! तपाँर्इ नफर्केकाे पिरले

हजुरबाले संसार छाेडनु भयाे

भाेली हजुरअामा अाज हाे कि भालि

अब म र बहिनी बाहेक

यस संसारमा अाफनाे भन्ने काेही रहेन

बाबा ! भन्नुस न तपाँर्इ कहिले अाउनु हुन्छ ?

१०८ अाैँ लक्ष्मीजयन्तिका अबसरमा त्रिमुर्ती निकेतनद्वारा अायाेजित लक्ष्मीप्रसाद देवकाेटाकाे कानमा वाचन गरिएकाे कविता ।